FOR U MY DEAR SISTER...LINGKOON

: นี่คือบล๊อคของน้องสาว.....

: อิม ....ช่าย น้องที่แกเคยรักนักรักหนายังไงล่ะ

: แล้วเดี๋ยวนี้เปนไงล่ะ

: เปนไงเหรอ?

: เจอหน้ากันยังแทบไม่ทักกันเรย.... ไหนว่าเป็นน้องที่รักนักรักหนาไง

: ไม่รู้อ่ะ... ไม่รู้จิง ๆ ว่าทำไมเป็นแบบนี้

:แกไปทำอะไรน้องเค้าล่ะ

: ไม่รู้อ่ะ ไม่รู้จริง ๆ ๆ ความห่างเหินม๊าง

: อย่ามาแก้ตัว ถามจริง ๆ แกยังรักน้องแกอยู่ป่าววะ?

: รักดิ... รักเหมือนเดิม ห่วงเหมือนเดิม อยู๋ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ

: อย่ามาเวอร์ รักแร้วไมเย็นชา ห่างเหิน

: ไม่รู้ ไปถามน้องเค้าสิเฟ้ย.... ว่าไมเค้าเย็นชา ห่างเหิน

:แร้วแกจะทำยังไงต่อไป

: เราไม่ใช่คนประเภทที่งอนง้อ หรือตามตื๊อ ใครได้ง่าย ๆ บ่อย ๆ

: ทำไมล่ะ?

: ก็กลัวเค้ารำคาญไง ไม่ชอบตื๊อใครมาก ๆ ยิ่งทำเหมือนตัวเองยิ่งไร้ค่า ถ้าอีกฝ่ายไม่

อยากอะไรมากแร้ว

: แกรู้ได้ไง ว่าเค้ารำคาญ ไม่อยากอะไรกับแกแร้ว

: คิดเอาดิ มีสมองเฟ้ย

: อ๋อ เหรอ?????? แล้วสรุปมีเรื่องไรกัน

:บอกแร้วว่าไม่มี อาจเพราะความห่างเหิน การไร้พรมแดนของการสื่อสาร พูดคุยกันน้อย

ลง เจอกันน้อยลง อีกอย่างเราไม่ใช่คนแสดงออกอะไรมาก คนไม่ค่อยเข้าใจเราว่าเรา

เป็นอะไร รักและห่วงเหมือนเดิม ก็น้องเรานี่นา.... เพียงแต่เราไม่พูดอะไรมาก ไม่แสดง

คำพูดบ่อย ๆ ว่ารัก เราชอบแสดงเป็นการกระทำ มากกว่า ถ้าน้องมองไม่ออก ก็ไม่รู้จา

ทำไงแร้วล่ะ คงต้องใช้เวลาพิสุจน์ต่อไป ความรักต่างหากที่จะคงทน ถาวรตลอดไปกับ

น้องของเรา มันคือรักแท้ที่มีพี่สาวบางคน ที่เค้าจามอบไว้ให้น้องสาวคนนี้ของเค้า

: แร้วตอนนี้คิดจาทำไงต่อ

: ก็ไม่ทำไงนะ รอความรักถูกนำออกมาใช้สำหรับน้อง ในยามที่ต้องใช้ และเหมาะสม ไม่รู้

เหมือนกันว่าเวลานั้น จายาวนานขนาดไหน หรือจะมีวันนั้นไหม แต่ความรักพี่สาวคนนี้

ไม่มีวันหมดอายุ เพียงแต่ความรักกำลังรอเวลาอยู่ก็เท่านั้น

: อืม....แร้วนี่แกจะบ้ารึป่าว พูดคุยกับตัวเองอยู่คนเดียว ไอ้บ้า ไอ้บ้า

: อืม ......อ๋อเหรอ????